Το εκκλησιαστικό όργανο κατασκευάστηκε το 1870 από την William Hill & Sons. Αποτελούνταν από τρία χειροκίνητα όργανα, πάνω από 4.500 σωλήνες και 40 στοπ. Το κύριο όργανο χρησιμοποιούσε σωληνοειδή-πνευματική κίνηση, με μηχανισμό ιχνηλάτη για τα άλλα δύο χειροκίνητα. Ήταν στη θέση του για τα μεγάλα εγκαίνια του καθεδρικού ναού την ημέρα του Αγίου Ανδρέα το 1870, και τοποθετήθηκε στη δυτική στοά, αλλά μεταφέρθηκε στο βόρειο εγκάρσιο κλίτος το 1889, για να βελτιωθεί η ακουστική, να μεγιστοποιηθεί ο χώρος και να αποφευχθεί η παρεμβολή του στη θέα των παραθύρων. Εκείνη τη χρονιά, σκάφτηκε ένας λάκκος 4,5 μέτρων στο πάτωμα δίπλα στον κυρίως ναό, ως η νέα θέση για το όργανο.
Η συντήρησή του ήταν ένα από τα πιο δαπανηρά μέρη της συντήρησης του καθεδρικού ναού. Ανακαινίστηκε το 1889 από την εταιρεία TW Magahy του Κορκ, η οποία πρόσθεσε τρεις νέες στάσεις. Το όργανο μεταφέρθηκε από τη δυτική στοά (μπαλκόνι) σε ένα λάκκο στο βόρειο εγκάρσιο κλίτος, όπου βρίσκεται σήμερα. Το μεγαλύτερο μέρος του οργάνου της χορωδίας στεγάζεται σε ένα περίβλημα που είναι προσαρτημένο στην κονσόλα, το καπάκι του οποίου ο οργανίστας μπορεί να ανεβάσει ή να κατεβάσει ηλεκτρικά. Η επόμενη σημαντική αναθεώρηση έγινε το 1906 από την Hele & Company του Πλύμουθ, η οποία πρόσθεσε ένα τέταρτο χειροκίνητο όργανο (το Solo). Σε αυτό το στάδιο, η δράση του οργάνου ήταν εξ ολοκλήρου πνευματική. Το 1965–1966, η JW Walker & Sons Ltd του Λονδίνου αναθεώρησε τα ηχεία, εγκατέστησε μια νέα κονσόλα με ηλεκτροπνευματική δράση και χαμήλωσε τον τόνο.
Μέχρι το 2010, τα ηλεκτρικά συστήματα του οργάνου ήταν πλέον αναξιόπιστα. Ο Τρέβορ Κρόου προσλήφθηκε για να ανακατασκευάσει και να αυξήσει τον αριθμό των σωλήνων, καθώς και για να κάνει τονικές βελτιώσεις, συμπεριλαμβανομένης μιας επέκτασης 32′ στο πεντάλ τρομπόνι. Το έργο χρειάστηκε τρία χρόνια για να ολοκληρωθεί.
Παρασκευή, 1 Μαΐου, 1.10 μ.μ.
ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
Παίζεται από τον Μάθιου Μπριν
Φαντασία σε Σολ ελάσσονα, BWV 542 – Γ.Σ. Μπαχ (1685 – 1750)
Φούγκα ‘à la Gigue’ σε Σολ μείζονα, BWV 577 – Γ.Σ. Μπαχ (1685 – 1750)
Αργά – Φλορ Πίτερς (1903 – 1986)
Τούμπα Μέλωδα – Νόρμαν Κόκερ (1889 – 1953)
Ψαλμός Πρελούδιο, σετ 1 αρ. 2 – Χέρμπερτ Χάουελς (1892 – 1983)
‘Αλλά οι πράοι θα κληρονομήσουν τη γη και θα αναπαυθούν»
εν πλήθους ειρήνης. (Ψαλμός 37: εδάφιο 11)
Κομμάτι Ηρώου – Σεζάρ Φρανκ (1822 – 1890)

